Dromen van de werkelijkheid met SNURK
25-06-2019

Dromen van de werkelijkheid met SNURK

 

Uitgever: Akomo Kids’ serie “10 Vragen” over kindermerken en de oprichters ervan. Ze onthullen hoe ze op het idee komen, wat uniek is aan hun merk en hoe ze verder gaan.
Vandaag gaan we verder met onze serie interviews met merkoprichters. Het is belangrijk om alles te weten over de producten die we kopen, vooral die voor onze kinderen. Er is meer aan het product dan z’n productomschrijving. Meer dan de gebruikte materialen, de kleuren, afmeting, of het land waar het gemaakt is.
We beginnen deze reeks met een van onze nieuwe merken. Een merk dat staat “voor horizontaal wonen”. Ze begonnen met een kartonnen doos en twee gedreven mensen. En daarom dames en heren, zonder verder oponthoud, maak kennis met Snurk. We ontmoetten Peggy van Neer en Erik van Loo om hun 10 vragen te stellen om te zien wat hun merk zo uniek maakt en wat ze enthousiast maakt.
K. Zou je ons kunnen vertellen hoe je op het idee kwam?
Erik: We hebben 12 jaar geleden het bedrijf opgezet. Ik ben gericht op de zakelijke kant van het bedrijf en Peggy met de creatieve kant. Maar ook, communicatie, sociale media, persberichten, alle leuke dingen. Ik doe alle saaie dingen. En we zijn getrouwd. We houden ervan om de hele dag samen te werken. Maar we praten nooit over Snurk als we thuis zijn 😛
Peggy: We hadden nooit het idee om een eigen bedrijf te beginnen, het gebeurde gewoon. Ik werkte als adverteerder. Twintig jaar geleden [ toen ik met adverteren begon ], had ik dit idee in mijn portfolio: Het maken van beddengoed met kartonnen boeken. Ik dacht dat het leuk was om mensen te laten slapen alsof ze op straat lagen en niet in hun eigen warme bed. En dat de winst zou gaan naar hulp voor daklozen. Op een dag zei Erik: “Ik wil dit idee graag werkelijkheid laten worden”. En daarom verhuisde Erik naar Amsterdam en werd ontslagen bij zijn oude werkgever. Hij had zoiets van: “Weet je wat, laten we wat onderzoek doen”. Hij begon met googlen en vond uit wie het kan produceren, hoeveel stof we moesten kopen en wat het kostte. Dat leek ons een strak plan en we dachten, waarom niet? Het klonk als een groot avontuur. We willen iets goeds doen voor dakloze mensen. Laten we aan dit project beginnen. En het werd een groter succes dan we hadden verwacht. We werden opgemerkt door een blog genaamd Boing Boing. Toen kregen we e-mails van over de hele wereld. Het was een sneeuwbaleffect. Zelfs de New York Times belde ons op.
Erik: Alles begon in ons kleine appartementje van 60 vierkante meter. Het aanrecht was m’n kantoor.
Peggy: We gaven 50 procent van de winst weg. Dus, we verdeinden eigenlijk helemaal niks. Toen besloten we meer dekbedovertrekken te maken, want de mensen vonden ze geweldig. We zeiden: “Ik wens dat er meer leuk beddengoed zoals dit was”. Toen ging er een lichtje branden: “O mijn God, dit marktsegment is echt saai!”. Er zijn alleen bloemen en blokjes. Er zijn prints, maar ze zijn allemaal lelijk. Er is niets tussenin. En dat is hoe Snurk werd geboren. Ik kon m’n eigen creatieve zelf zijn, Erik werkte aan de zakelijke dingen.
K. Hoe kwam je op de naam van het merk?
Peggy: Snurk slaat op het werkwoord snurken, het is eigenlijk wel vanzelfsprekend. Ik zat op een vel papier en dacht na over slapen totdat ik aan SNURK dacht.
Erik: De eerste vijf jaar waren bepaald niet makkelijk. We hadden een collectie voor volwassenen, dat geen groot succes was. Nadat onze eerste zoon werd geboren kwamen we op het idee om kinderbeddengoed te maken.
Peggy: Toen ontdekte ik dat er nog een groter probleem is als het op kinderen aankomt. Het is of een hoogwaardig design dat te saai is voor kinderen en ook nog eens duur. Of het zijn prints die mijn kinderen leuk vinden, maar die ik niet leuk vind. Ik zag dat er een groot gat was en ik zei “waarom niet de clichés omarmen, want kinderen houden nou eenmaal van dit soort dingen. Ze vinden prinsessen leuk en houden van astronauten. Of je nou hip wilt zijn of niet, daar houden ze van. Wij bekeken we het van de ontwerperskant, zodat we er allemaal blij mee zijn. at werd een groot succes. En we waren de eersten die de outfits hadden geprint op ware grootte, zoals de prinsessenjurk en astronaut. We maakten ze groot, want als je als kind droomt, droom je niet in een kinderversie, maar van hoe het echt is. Dat is de droom! Daarom hadden we een echt ruimtepak van NASA en een prachtige sluier van een bruidsjurk. Dit is hoe we het sindsdien aanpakten: om het zo echt mogelijk te houden.
Snurk, duvet covers set print shooting Snurk, duvet covers set
Peggy: Voor de piratenprint kwam ik erachter dat ik naar Londen moest gaan. Daar staat de grootste kostuumwinkel van Europa. Ik nam contact met ze op en ze hadden alle outfits uit Pirates of the Caribbean in hun warenhuis. Ik nam het vliegtuig en leende een pak.
Snurk, duvet covers set inspiration costume Snurk, duvet covers set
Erik: En we hadden een echte papegaai.
Peggy: We proberen het zo echt mogelijk te laten lijken. Om de beste ballerina te krijgen hebben we samengewerkt met het Nationale Ballet van Amsterdam. Het is een echt antieken tutu en wordt gedragen door een professionele ballerina. Je moet namelijk de juiste benen hebben en de juiste pose. We proberen alles zo goed mogelijk uit te voeren.
Snurk, duvet covers set balerina
K. What is unique about your products?

Peggy: We willen mensen verleiden met de prints, want we trekken de meeste mensen aan als ze het zien. Maar als ze het eenmaal hebben gekocht hoop ik ze te verrassen met de kwaliteit. Ik probeer hoogwaardig materiaal te combineren met de leuke prints.

Erik: Dat is de reden dat we het produceren in Portugal, want we kunnen er makkelijk naartoe gaan en we kennen de mensen. We hebben hetzelfde DNA en vonden een goede partner.

K. Hoe zocht je de juiste stichtingen uit voor je donaties?

Peggy: Dit was onderdeel van mijn eerste project. We steunen nu Stichting Zwerfjongeren Nederland. Het is een kleine organisatie. We hebben veel over ze gelezen en waren enthousiast omdat ze zich zo richten op jongeren. Ze leveren speciale huizen en programma’s om ze een nieuwe kans te geven en hun school af te maken. Tot dusver hebben we ongeveer 80.000 euro gedoneerd. Ook werken we met Off Road Kids in Duitsland.

K. Wat is je ontwerpproces? Waar haal je je inspiratie vandaan?

Peggy: Ik ben me er niet van bewust, maar ik denk uit het dagelijkse leven en mijn eigen kinderen. Soms “bestellen” ze er een en zeggen: “Ik wil een dekbedovertrek met dino’s! Wanneer komt die?!!”. Het kan van alles zijn. Net zoals op handelsbeurzen in Parijs bijvoorbeeld. Ik hou met name van rondlopen op braderieën, fietsen in Amsterdam, een museum bezoeken, lezen of naar een concert gaan. Ik denk dat het de dingen zijn die je in het dagelijks leven opmerkt.

K. Hoe ziet een dag op het werk eruit? Hoe begint en eindigt je werkdag?

Peggy: We staan op, kleden de kinderen aan om naar school te gaan. Erik is al eerder op kantoor. Ik zorg meer voor de kinderen. Om 15:00 ga ik weer naar school om de kinderen op te halen. Dit betekent ook dat we vaak in de avond aan het werk zijn, als de kinderen al op bed liggen.

Erik: Als ik eenmaal op kantoor ben bekijk ik m’n e-mails. Daarnaast ben ik twee uur per dag aan het FaceTimen met het productieteam in Portugal. We hebben bijna 20 verschillende afmetingen per design. Logistieke gezien komt daar nog wel wat bij kijken.

K. Wat zijn jullie toekomstplannen?

Peggy: Het hele horizontale project op gang helpen was veel werk. Dit was nog een ander gek idee. We praten er al jaren over. Er was niks op de markt dat jij en ik leuk zouden vinden als het gaat om nachtkleding. Daarom dacht ik dat er marktruimte voor is en het zou leuk zijn om iets nieuws te maken. We noemen het dan geen pyjama’s. Dat klinkt wat ouderwets en saai. We hebben verschillende levensstijlen: we werken thuis, we hebben weekends waar we binnen blijven en Netflix kijken. Misschien gaan we wel naar de supermarkt in dezelfde kleding. Ik wilde een pak maken dat een soort hybride is, wat je overdag en ‘s nachts aankan. Wanneer je het maar wilt dragen. We noemen het horizontale kleding. Want het zegt meer over hoe je dat precies wilt dragen: e mee slapen of relaxen. De stof is iets dikker dan die van een pyjama, maar minder dik dan joggingskleding. Het zit er een beetje tussenin. Het is ook zo ontworpen dat er zakken inzitten, zodat je bijvoorbeeld je telefoon kunt meenemen als je aan het joggen bent. Op het moment is ons toekomstplan om te blijven waar we zijn en zorgen dat het allemaal op rolletjes loopt. De horizontale lijn groeit snel.

K. Is er een reis die je heeft veranderd?

Peggy: Ik heb backpacking gedaan in Australië, Nieuw-Zeeland en Zuidoost-Azië. Dat was gedenkenswaardig.

Erik: Ik ben een fietser, dus ik ga graag met mijn fiets de weg op. Ik zou graag naar Zwitserland willen gaan om daar in de bergen te fietsen. Dar is mijn droom. We gaan met de auto op vakantie, verblijven in een klein huisje in de bergen en fietsen.

K. Toen je nog jong was, wat wilde je toen worden als je later groot was?

Peggy: Ik weet het niet. Toen ik jong was wilde ik stewardess worden. Ik wilde reizen.

Erik: Ik wilde een professionele atleet worden. Maar ik onderging twee knie-operaties, dus ik was niet goed genoeg. Het was niet ons plan om een bedrijf op te zetten, maar hier staan we nu.

Peggy: Nu weet ik dat dit mijn droom had moeten zijn, want ik heb er veel plezier in. Ik weet nu dat dit de ideale manier is om te werken.

K. een bericht aan onze lezers

Peggy: Ik zou zeggen “wordt nooit ouder”. Neem het niet te serieus. Ik bedoel, we doen ons werk, maar we nemen onszelf niet al te serieus. we zeggen ook tegen elkaar: “Wat is het ergste dat er kan gebeuren”?! Dat we blijven zitten met duizend kartonnen dozen en dekbedovertrekken, maar zonder geld. Dat is het ergste dat kan gebeuren. Maar dan hebben we wel ieder jaar een mooi kerstcadeau voor iedereen.

Photo credits @Snurk 2018

Schrijf je in voor onze Nieuwsbrief
Mis al dat leuke nieuws niet!